Nid y cyfuniad hap o secwinau yn unig yw dyluniad darnau secwinau, ond yn hytrach, trwy effeithiau cyfunol priodweddau materol a seicoleg weledol, mae trefniant organig amrywiadau golau a chysgod a haenau gofodol yn rhoi bywyd gweledol bywiog i ffabrigau statig. Gellir deall ei egwyddorion o bedair lefel: opteg materol, adeiladwaith morffolegol, rhesymeg gosodiad, a chyseiniant cyd-destunol. Gyda'i gilydd mae'r ffactorau hyn yn pennu dwyster symudliw'r ardal, ei synnwyr o haenu, a'i heffaith emosiynol.
Opteg materol yw sylfaen ffisegol y dyluniad. Mae secwinau yn aml yn defnyddio ffilmiau plastig tryloyw neu liw, ffilmiau aluminized, a nifer fach o naddion crisialog. Gall arwynebau'r deunyddiau hyn adlewyrchu golau digwyddiad o onglau lluosog, gan arddangos newidiadau mewn disgleirdeb a lliw wrth edrych arnynt o wahanol onglau. Pan fydd golau'n disgleirio ar y clwt, mae rhywfaint yn cael ei adlewyrchu'n hapfasnachol i ffurfio uchafbwyntiau, tra bod rhai yn mynd i mewn i'r tu mewn, yn mynd trwy blygiant a gwasgariad, ac yna'n dod i'r amlwg eto, gan gynhyrchu eurgylch meddal. Po fwyaf llyfn yw'r clwt a'r mwyaf unffurf yw'r haen adlewyrchol, y mwyaf crynodedig a llachar yw'r effaith ysgafn; gall microstrwythurau neu driniaethau ffasedol wasgaru'r pelydryn golau, gan greu pyliau o sêr neu smotiau golau niwlog. Mae'r dylunydd yn dewis deunyddiau a thriniaethau arwyneb yn unol â hynny i gyd-fynd â'r eglurder cŵl neu'r llewyrch cynnes a ddymunir.
Mae ffurf a strwythur yn rhoi tri dimensiwn a rhythm diriaethol i'r clytiau. Mae secwinau gwahanol siâp, o'u cyfuno, yn torri awyren sengl y ffabrig; mae secwinau crwn yn tueddu at feddalwch a pharhad, mae secwinau sgwâr a seren yn pwysleisio trefn geometrig ac ymdeimlad o bŵer, tra bod secwinau siâp afreolaidd yn cyflwyno rhyddid a chwareusrwydd. Mae gwahaniaethau maint yn weledol yn creu haenau o secwinau pell ac agos, yn fwy tebygol o ddal y llygad wrth symud, tra bod secwinau bach, fel brychau bach o olau, yn cyfoethogi'r cynildeb. Gall trefnu gwahanol siapiau yn unol â rheolau penodol greu cerfwedd-fel micro-topograffeg ar sylfaen dau ddimensiwn, gan ganiatáu i olau a chysgod greu effaith lifeiriol, ddramatig wrth i'r corff neu'r gwrthrych symud.
Mae rhesymeg gosodiad yn hanfodol ar gyfer y cydbwysedd gweledol cyffredinol a'r arweiniad. Mae'r dyluniad yn dilyn yr egwyddor o ddwysedd a theneurwydd; mae ardaloedd trwchus yn creu pwyntiau ffocws ac uchafbwynt, tra bod mannau gwag yn caniatáu i'r llygad anadlu; mae newid rhwng y ddau yn osgoi blinder disglair. Mae echelin a rhythm ailadroddus yn helpu'r gwyliwr i ganfod trefn yng nghanol y secwinau cymhleth; er enghraifft, mae trefniadau llinellol ar hyd yr hem neu symudiad canllaw llinell ysgwydd, tra bod gosodiadau radial yn cryfhau presenoldeb y patrwm canolog. Mae trefniant graddiant lliwiau a dwyster adlewyrchol yn arwain y llygad yn gynnil, gan ganiatáu i harddwch strwythurol yr addurniad a'r dillad ategu ei gilydd.
Mae cyseiniant cyd-destunol yn estyniad emosiynol o'r egwyddor dylunio. Mae gwahanol senarios defnydd yn gosod gofynion amrywiol ar effeithiau a ffurfiau goleuo. Mae darnau mawr adlewyrchol uchel yn addas ar gyfer amgylchedd goleuo cryf llwyfan i wella eglurder yr amlinelliad; gellir dewis -darnau bach i ganolig a thonau ysgafn i'w gwisgo bob dydd er mwyn cynnal ceinder; a gall dillad ethnig neu thema gyfleu delweddaeth ddiwylliannol trwy siapiau a chynlluniau lliw penodol. Mae'r egwyddor yma yn trosi'n strategaeth fynegiannol sy'n cyd-fynd â hunaniaeth y gwisgwr ac awyrgylch yr achlysur, gan wneud darnau secwin nid yn unig yn addurniadau, ond hefyd yn symbolau gweledol naratif.
Yn seiliedig ar egwyddorion adeiladu gweledol golau a chysgod a strwythur, mae clytiau secwin yn plethu sglein corfforol y deunydd a rhythm gofodol y ffurf i resymeg esthetig canfyddadwy, gan ganiatáu i bob addurn adrodd stori weledol unigryw yn y ddeialog rhwng golau a ffurf.
